غرش موتورسیکلت‌های سنگین در جاده‌های رفسنجان دیگر نه یک تفریح، که آژیر خطری برای پایان یک زندگی است. جاده‌های «سرچشمه» و «نوق» در حالی به پیست‌های غیررسمی سرعت تبدیل شده‌اند که وعده‌های مکرر مسئولان برای احداث پیست استاندارد موتورسواری، سال‌هاست در قسمت اداری خاک می‌خورد؛ خلئی که تاوان آن را جوانان این شهر با جان خود و خانواده‌ها با سوگی ابدی می‌پردازند.
به قلم فاطمه استادحسینی جاده سرچشمه سال‌هاست شریان حیاتی صنعت مس و محل تردد هزاران کارگر و مسافر است، اما همواره چهره‌ای تلخ و هولناک را نیز در خود پنهان کرده است ،میدانی خطرناک برای تاخت‌وتاز و سرعت های سرسام‌آور موتورسیکلت‌های سنگین.
فاجعه‌ای که متأسفانه این روزها محدود به سرچشمه نمانده و شاهد تسری آن به محور پرحادثه نوق نیز هستیم؛ جاده‌ای که با ساختار متفاوت و تقاطع‌های پرخطر، کوچک‌ترین مجالی برای خطای راکبان موتورهای سنگین باقی نمی‌گذارد.
حادثه های مرگبار اخیر در محور سرچشمه و پرپر شدن جوانان دیگر، نه نخستین داغ بوده و نه در صورت تداوم این وضعیت، آخرین آن خواهد بود. صدای مهیب غرش موتورهای سنگین که لحظاتی بعد با سکوت تلخ یک فاجعه، صدای آژیر آمبولانس‌ها و شیون خانواده‌ها گره می‌خورد، سناریوی تکراری و جانکاهی است که قلب مردم رفسنجان را به درد آورده است.
هیجان بی‌پناه جوانان و وعده‌ای که روی کاغذ ماند
گرایش جوانان به سرعت و ورزش‌های موتورسواری یک علاقه طبیعی است که اگر بستری امن برای آن فراهم نشود، فوران آن به جاده‌های عمومی کشیده می‌شود.
موتورسیکلت‌های سنگین با شتاب فوق‌العاده و سرعت‌های بالای ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت، برای پیست‌های اختصاصی طراحی شده‌اند، نه جاده‌های چون جاده سرچشمه با شیب‌های تند ووجود ماشین های سنگین واتوبوس ها و نه جاده پرتردد نوق.
در این میان، پرسش اساسی و مطالبه جدی جامعه این است: سرنوشت پیست موتورسواری رفسنجان چه شد؟
وعده احداث پیست استاندارد موتورسواری بارها از سوی نمایندگان مردم رفسنجان وانار در مجلس شورای اسلامی و مسئولان مربوطه مطرح شد و بارقه‌ای از امید را در دل علاقه‌مندان و خانواده‌ها زنده کرد؛ اما با گذشت زمان، هنوز هیچ اقدام ملموس و عملیاتی برای بهره‌برداری از این مجموعه دیده نمی‌شود.
تاوان این تأخیروعده‌های روی زمین‌مانده را امروز جوانانی می‌دهند که جانشان کف جاده‌ها جا می‌ماند و خانواده‌هایی که تا پایان عمر در سوگ فرزندانشان می‌نشینند.
مسئولیت سنگین پیش از تکرار فاجعه بعدی
برای پایان دادن به این چرخه مرگبار، دیگر زمان تعارف و سکوت نیست؛ توقف این فاجعه نیازمند یک عزم سه‌گانه و فوری است: نخست، خارج شدن پروژه پیست استاندارد موتورسواری از بایگانی وعده‌های نماینده و مسئولان و کلنگ‌زنی عملیاتی آن؛ دوم نظارت میدانی، هوشمند و بدون اغماض پلیس راهوردر محور سرچشمه و نوق برای جلوگیری از کورس‌های پرخطرو در نهایت آگاهی‌بخشی و همراهی خانواده‌ها برای کنترل این هیجان پربهاء، پیش از آنکه داغی دیگر بر دل رفسنجان بنشیند.
کلام آخر
جوانان، گران‌بهاترین سرمایه‌های انسانی هستند. جاده‌های سرچشمه و نوق نباید به قتلگاه آرزوهای نسل جوان و محلی برای ثبت خاطرات تلخ خانوادگی تبدیل شوند. وقت آن رسیده است که مسئولان پیش از داغدار شدن خانواده‌ای دیگر، دست از وعده بردارند و تصمیمی قاطع و میدانی اتخاذ کنند؛ چرا که جاده‌های عمومی هرگز پیست مسابقه نبوده و نخواهند بود.
