بهترین امکانات در رفسنجان؛ چرا تمرین در تهران؟/تیم دسته اولی از امکانات چه میخواهد؟
گزارش تحلیلی اختصاصی سازش خبر/ مجتبی نقی زاده
مس رفسنجان پس از سالها حضور در سطح اول فوتبال ایران، اکنون در شرایطی قرار گرفته که باید برای بازگشت به لیگ برتر بجنگد؛ اما درست در آغاز این مسیر، یک پرسش جدی میان هواداران، رسانهها و فوتبالدوستان رفسنجانی شکل گرفته است:
اگر قرار است مس رفسنجان در لیگ دسته اول فعالیت کند، چرا باید موضوع برگزاری تمرینات در تهران مطرح شود؟
این پرسش زمانی جدیتر میشود که رفسنجان طی سالهای گذشته برای ایجاد زیرساختهای ورزشی و رفاهی هزینه کرده و باشگاه نیز امکاناتی برای اسکان، تمرین و فعالیت تیم در اختیار دارد.
البته تأکید میشود موضوع برگزاری تمرینات در تهران، در صورت صحت، باید از سوی باشگاه مس رفسنجان بهصورت رسمی اعلام و درباره دلایل آن توضیح داده شود. آنچه در حال حاضر مطرح است، شنیدهها و اخبار غیررسمی است و سازش خبر انتظار دارد مدیران باشگاه درباره صحت یا عدم صحت آن شفافسازی کنند.
فرشاد پیوس؛ انتخاب جدید و آزمون بزرگ
فرشاد پیوس در شرایطی هدایت مس رفسنجان را برعهده گرفته که هواداران انتظار دارند این تیم هرچه سریعتر از فضای پرحاشیه فصل گذشته فاصله گرفته و برای بازگشت به لیگ برتر آماده شود.
با این حال، از همان ابتدا پرسشهایی درباره انتخاب کادر فنی، شیوه جذب بازیکنان و محل برگزاری تمرینات مطرح شده است.
برخی اخبار غیررسمی نیز از حضور تعدادی از مربیان و همکاران قدیمی پیوس در رفسنجان برای فرآیند شناسایی و تست بازیکنان حکایت دارد.
اصل استفاده از همکاران مورد اعتماد یک سرمربی، به خودی خود ایرادی ندارد؛ اما پرسش اینجاست:
آیا باشگاه برای انتخاب کادر فنی، ظرفیت عظیم مربیگری موجود در رفسنجان را نیز بررسی کرده است؟
اگر پاسخ مثبت است، چرا نام مربیان بومی و فعال رفسنجان کمتر در معادلات فنی دیده میشود؟
و اگر پاسخ منفی است، چرا؟
رفسنجان چه کم دارد؟
مسئله اصلی این گزارش، مخالفت با حضور مربی یا دستیار غیربومی نیست.
مسئله این است که وقتی یک باشگاه حرفهای در یک شهر مستقر است، باید مشخص کند:
چه چیزی در شهر خود ندارد که مجبور است آن را از تهران تهیه کند؟
رفسنجان از نظر امکانات ورزشی، نیروی انسانی و زیرساختهای فوتبالی، شهری بدون ظرفیت نیست.
در این شهر مربیان دارای مدارک مختلف مربیگری فعالیت میکنند؛ از مربیان دارای مدرک A و B آسیا گرفته تا مربیان تخصصی دروازهبانی و بدنسازی.
بنابراین اگر قرار است کادر فنی جدید از خارج از رفسنجان انتخاب شود، بهتر است باشگاه و سرمربی دلایل فنی این انتخاب را برای افکار عمومی توضیح دهند.
انتخاب مربی حق سرمربی و باشگاه است؛ اما توضیح درباره چرایی انتخاب، حق هوادار است.
سؤال بزرگتر؛ چرا تهران؟
اگر خبر برگزاری تمرینات مس رفسنجان در تهران صحت داشته باشد، سؤال بسیار مهمی مطرح میشود:
هزینه این تصمیم چقدر خواهد بود؟
برگزاری اردو و تمرین مستمر یک تیم در تهران میتواند هزینههای مختلفی مانند:
- اسکان بازیکنان و کادر
- تغذیه
- اجاره زمین تمرین
- حملونقل
- اقامت
- امکانات جانبی
- هزینههای لجستیکی
را به باشگاه تحمیل کند.
در شرایطی که مس رفسنجان با محدودیتهای مالی و حساسیت افکار عمومی نسبت به هزینههای باشگاه روبهروست، آیا چنین هزینهای ضرورت دارد؟
اگر ضرورت دارد، مدیران باشگاه باید دلیل آن را اعلام کنند.
اگر ضرورت ندارد، چرا باید چنین هزینهای به باشگاه تحمیل شود؟
مگر رفسنجان هتل ندارد؟
یکی از پرسشهای جدی هواداران همین است.
اگر باشگاه در رفسنجان امکان استفاده از هتلهای مناسب را دارد، چرا باید تیم برای تمرین مستمر به تهران منتقل شود؟
اگر مشکل کیفیت یا ظرفیت هتلهاست، چرا مشکل برطرف نمیشود؟
اگر مشکل اقامت بازیکنان است، چرا ساختمانهای خریداریشده یا در اختیار باشگاه برای اسکان تیم به شکل کامل تجهیز نمیشوند؟
این پرسشها نه از روی مخالفت با مدیریت جدید، بلکه از منظر حفظ منابع باشگاه مطرح میشوند.
ساختمانهای باشگاه برای چه خریداری شدهاند؟
یکی از موضوعاتی که نیازمند توضیح رسمی باشگاه است، ساختمانهایی است که در سالهای گذشته برای استفاده باشگاه و اسکان خریداری شدهاند.
اگر ساختمانی برای اسکان بازیکنان خریداری شده، فلسفه وجودی آن مشخص است:
باید در خدمت باشگاه قرار گیرد.
اگر مانع حقوقی، اداری یا قضایی وجود دارد، انتظار میرود مدیریت باشگاه این مشکل را برای همیشه حل کند.
ساختمانی که سرمایه باشگاه برای آن هزینه شده، نباید صرفاً یک دارایی بلااستفاده باقی بماند.
هوادار حق دارد بداند:
این ساختمانها چه میزان هزینه داشتهاند؟
اکنون چه وضعیتی دارند؟
چه زمانی قابل استفاده خواهند بود؟
و چرا از آنها برای اسکان تیم استفاده نمیشود؟
لیگ برتر بود، حالا لیگ یک است؛ بهانهها باید کمتر شود
در سالهای گذشته بارها این استدلال مطرح شده بود که بازیکنان لیگ برتری حرفهای هستند و شرایط خاصی برای زندگی و تمرین دارند.
اما امروز مس رفسنجان در لیگ دسته اول حضور دارد.
این موضوع به هیچ عنوان به معنای پایین بودن شأن بازیکنان لیگ دسته اول نیست؛ بلکه اتفاقاً سؤال را جدیتر میکند:
اگر زیرساختهای رفسنجان برای یک تیم لیگ برتری کافی نبود، آیا برای یک تیم لیگ دسته اول هم کافی نیست؟
اگر پاسخ منفی است، دقیقاً چه کمبودی وجود دارد؟
و اگر پاسخ مثبت است، چرا تیم باید در تهران تمرین کند؟
یک مقایسه ساده؛ مس شهربابک
در استان کرمان، تیم مس شهربابک نیز در سطح فوتبال حرفهای فعالیت میکند.
این سؤال قابل طرح است چرا مس شهربابک با یک سوم جمعیت رفسنجان در شهربابک تمرین می کند.
توسعه فوتبال شهرستانها زمانی معنا پیدا میکند که باشگاهها علاوه بر تیمداری، زنجیرهای از مربیان، بازیکنان، امکانات و نیروهای تخصصی محلی را نیز تقویت کنند.
اگر همهچیز از بیرون شهر وارد شود، در بلندمدت فوتبال بومی چه سهمی خواهد داشت؟
آقای پیوس! قبل از انتخاب کادر، رفسنجان را ببینید
فرشاد پیوس، بهعنوان سرمربی مس رفسنجان، طبیعتاً حق دارد کادر فنی مورد اعتماد خود را انتخاب کند.
اما یک پیشنهاد دوستانه و حرفهای وجود دارد:
قبل از تصمیم نهایی، امکانات رفسنجان را از نزدیک ببینید.
زمینهای تمرین را ببینید.
امکانات بدنسازی را ببینید.
شرایط اقامت بازیکنان را بررسی کنید.
با مربیان رفسنجانی گفتوگو کنید.
ظرفیت بازیکنان جوان شهر را بشناسید.
و مهمتر از همه، با فضای فوتبال رفسنجان آشنا شوید.
شاید تصویری که پیش از حضور در رفسنجان از این شهر وجود دارد، با واقعیت امروز آن متفاوت باشد.
رفسنجان صرفاً یک نام روی نقشه نیست؛ شهری است که سالهاست برای فوتبال حرفهای خود هزینه کرده است.
سرمایه پنهان مس؛ مربیان رفسنجانی
یکی از مهمترین ظرفیتهای مغفول فوتبال رفسنجان، نیروی انسانی است.
در این شهر مربیان دارای مدارک مختلف مربیگری فعالیت میکنند.
برخی در ردههای پایه کار کردهاند.
برخی تجربه فوتبال حرفهای دارند.
برخی در حوزه بدنسازی تخصص دارند.
برخی مربی دروازهبان هستند.
و برخی نیز سابقه فعالیت در ساختارهای مختلف فوتبال را دارند.
اینکه سرمربی از دستیاران مورد اعتماد خود استفاده کند، طبیعی است؛ اما یک باشگاه حرفهای میتواند همزمان از ظرفیت مربیان بومی نیز بهره ببرد.
قرار نیست مربی بومی جای سرمربی را بگیرد؛ سؤال این است که چرا از ظرفیت او استفاده نشود؟
تستگیری؛ فرصت یا نمایش؟
یکی دیگر از موضوعاتی که باید شفاف شود، بحث تستگیری بازیکنان است.
اگر قرار است بازیکنان جدید برای مس رفسنجان تست شوند، این اتفاق باید کاملاً حرفهای، شفاف و بر اساس معیارهای فنی انجام شود.
هوادار باید بداند:
چه تعداد بازیکن تست میشوند؟
چه معیارهایی برای انتخاب وجود دارد؟
چه کسی بازیکنان را ارزیابی میکند؟
آیا مربیان رفسنجانی نیز در این فرآیند حضور دارند؟
آیا استعدادهای بومی فرصت برابر دارند؟
و در نهایت، بازیکنان بر اساس توانایی فنی انتخاب میشوند یا ارتباطات و شناخت قبلی؟
تستگیری اگر حرفهای باشد، یک فرصت است؛ اما اگر بدون معیار مشخص انجام شود، اعتماد هوادار را از بین میبرد.
سازش خبر نیز تأکید میکند که درباره «نمایشی بودن» تستگیری، تا زمانی که مستنداتی وجود نداشته باشد، نمیتوان قضاوت قطعی کرد؛ اما میتوان از باشگاه خواست روند انتخاب بازیکنان را شفاف اعلام کند.
فرشاد پیوس و یک پرونده سنگین
سرمربی جدید مس رفسنجان یک مأموریت مشخص دارد:
بازگرداندن مس به لیگ برتر.
در چنین شرایطی تیم بیش از هر چیز به آرامش، تمرکز، برنامه فنی و حمایت نیاز دارد.
اما این حمایت زمانی شکل میگیرد که هوادار احساس کند تصمیمات باشگاه شفاف و منطقی است.
اگر تمرین در تهران باشد، توضیح داده شود.
اگر کادر فنی از تهران باشد، دلیل فنی آن گفته شود.
اگر بازیکنان از خارج رفسنجان جذب میشوند، معیار انتخاب اعلام شود.
اگر امکانات رفسنجان کافی نیست، کمبودها مشخص شود.
و اگر امکانات کافی است، چرا از آنها استفاده نمیشود؟
هشدار به مدیریت باشگاه؛ بودجه مس نامحدود نیست
یکی از مهمترین نکاتی که نباید فراموش شود، منابع مالی باشگاه است.
مس رفسنجان متعلق به هواداران و مجموعهای است که باید منابع آن با دقت هزینه شود.
هر هزینه اضافی باید توجیه داشته باشد.
اگر تمرین در تهران سالانه چند میلیارد تومان هزینه اضافی ایجاد کند، مدیریت باشگاه باید بتواند به یک سؤال ساده پاسخ دهد:
این هزینه چه دستاورد فنی بیشتری نسبت به تمرین در رفسنجان ایجاد میکند؟
اگر پاسخ روشن و مستند وجود دارد، مشکلی نیست.
اما اگر دلیل مشخصی وجود ندارد، بهتر است منابع مالی باشگاه صرف موارد مهمتری مانند جذب بازیکن باکیفیت، توسعه آکادمی، تجهیز زمین تمرین و حل مشکلات زیرساختی شود.
پرسشهای سازش خبر از مدیران مس رفسنجان
سازش خبر برای شفاف شدن موضوع، چند پرسش مشخص را مطرح میکند:
- آیا تمرینات مس رفسنجان در تهران برگزار خواهد شد؟
- اگر پاسخ مثبت است، دلیل فنی و اقتصادی این تصمیم چیست؟
- هزینه ماهانه تمرین و اقامت تیم در تهران چقدر خواهد بود؟
- آیا باشگاه زمین تمرین اختصاصی یا در دسترس در رفسنجان ندارد؟
- وضعیت ساختمان خریداریشده برای اسکان بازیکنان به کجا رسیده است؟
- مشکلات حقوقی و اداری ساختمانهای باشگاه چه زمانی حل خواهد شد؟
- چرا ساختمانهای خریداریشده برای اسکان تیم تجهیز نمیشوند؟
- آیا گزارشی از مقایسه هزینه اقامت و تمرین در رفسنجان و تهران تهیه شده است؟
- معیار انتخاب دستیاران فرشاد پیوس چیست؟
- آیا مربیان رفسنجانی برای حضور در کادر فنی بررسی شدهاند؟
- آیا تستگیری بازیکنان در رفسنجان انجام خواهد شد؟
- معیار انتخاب بازیکنان تستی چیست؟
- آیا استعدادهای بومی رفسنجان فرصت برابر برای تست دارند؟
- چه تعداد بازیکن از فصل گذشته حفظ خواهند شد؟
- برنامه باشگاه برای استفاده از ظرفیت آکادمی چیست؟
حرف آخر؛ مس رفسنجان باید «مس رفسنجان» بماند
موضوع این گزارش مخالفت با تهران، مربی غیربومی یا بازیکن غیربومی نیست.
مسئله اصلی این است که چرا باشگاهی با امکانات موجود در رفسنجان باید برای انجام امور روزمره خود به تهران وابسته باشد؟
اگر تهران مزیت فنی مشخصی دارد، باشگاه توضیح دهد.
اگر زمین تمرین بهتری دارد، معرفی شود.
اگر امکانات پزشکی، بدنسازی یا اقامتی ویژهای در تهران وجود دارد، اعلام شود.
اما اگر چنین ضرورتی وجود ندارد، چرا باید هزینه اضافی پرداخت شود؟
مس رفسنجان امروز بیش از هر چیز به مدیریت اقتصادی، برنامه فنی، آرامش و شفافیت نیاز دارد.
فرشاد پیوس نیز برای موفقیت، قبل از هر چیز باید فوتبال رفسنجان را بشناسد؛ ظرفیتهایش را ببیند، نقاط ضعفش را پیدا کند و از داشتههایش استفاده کند.
شاید اگر یک دور کامل در رفسنجان بزند، زمینهای تمرین، امکانات ورزشی، مربیان و ظرفیتهای این شهر را ببیند، به این نتیجه برسد که:
مس رفسنجان برای ساختن یک تیم مدعی، الزاماً نیازی به کوچ کردن به تهران ندارد.
و در نهایت یک جمله خطاب به مدیران باشگاه:
امکاناتی که برای مس ساخته و خریداری شدهاند، برای دکور نیستند؛ باید برای موفقیت مس رفسنجان به کار گرفته شوند.
سازش خبر منتظر پاسخ رسمی باشگاه مس رفسنجان و سرمربی جدید این تیم درباره محل تمرین، هزینههای احتمالی، وضعیت امکانات و نحوه انتخاب کادر فنی و بازیکنان خواهد بود.
